Aşk Acısı

Terkedilmek ve aranmamak dünyanın sonu değil dimi? Olabilecek en kötü şey nedir? Biraz acı çekmek, ağlamak, üzülmek, özlemek, gözler telefonda beklemek. Tüm bunlar ayrılık sonrasında ortaya çıkan çok insani durumlar. Ayrılıktan hemen sonra hiç ayrılmamış gibi hissetmeyi bekliyorsak, yanlış yapıyoruz. Çünkü bu yaşanması gereken bir süreç. Bu durumla savaşmak yerine kabul edip sürecin geçmesini beklemek gerek. Çünkü mutlaka geçecek. Hala geçmedi, geçiyor mu, geçecek mi diye sürekli kontrol edersek, geçme süresini uzatırız.

Aşk acısı ya da terkedilme durumuna basit bir formülle bakmaya ne dersiniz?

Sevgilimin peşimden geleceğine inanıp, ona azcık gününü göstermek için terketme oyunu oynamanın sonucunda blöf yapıp, rest yapan sevgilinin arkasında kalan terkedilme durumuna farklı bakalım;

Akılcı olmayan düşüncelerimden arınmaya çalışıyorum, yani başedebilirim bence

Hem bu benim seçimimdi ve sonuçlarına katlanmam gerek. ve hala doğru olanı yaptığıma inanıyorum. Sadece bu durumla yüzleşmek biraz can sıkıcı bir süreç, ancak geçici bir durum, bunun da farkındayım. tecrübeler, deneyimler insanı arındırıyor, nerden baktığına bağlı yani.

Kimse beni onaylamak zorunda değil. Eski sevgilim onaylamasa da ben kendimi kabul edebilirim. Seçimlerim her zaman beni doğruya ulaştırmayabilir, ancak bunu deneyerek öğrenebilirim. Hiçbirşey de dünyanın sonu değil, ben son nefesimi verene kadar, yani yaşamaya, deneyimlemeye, öğrenmeye, arınmaya, bilgeliğe, hatalara, seçimlere devam…

Terkettim, peşimden geleceğine inanarak, ama gelmedi ve terkedildim.

ATTIM SEVGİLİMİ, DÖNERSE BENİMDİ, DÖNMEZSE ZATEN HİÇ BENİM OLMAMIŞ Kİ…
A (Olay )terkedilmek ————–
B(İnanç sistemim)—————
C (tepki )—————-

A= terkedilme olayı
B= Benim akılcı olmayan inançlarım, terkedildiğim ve aranmadığım için değersizim
C= Tepki — Öfke, mutsuzluk, değersizlik, başarısızlık ve umutsuzluk hissi.

Kısaca formüle bakıldığında, benim akılcı olmayan inanç sistemim, tepkime neden oluyor; yani terkedilme olayı değil, olaya yüklediğim anlam beni yanlış düşüncelere sevk ediyor. Aslında olay çok basit, onu karmaşık hale getiren benim inançlarım, algılarım, olaya yüklediğim anlam.

Bu durumda yapılması gereken ne? Akılcı düşünmek; ben de terkedilebilirim, bu bir deneyim, dünyanın sonu değil, terkedenin beni onaylaması, beklentilerimi yerine getirmesi gerekmiyor. Bunları yapmaması onu kötü bir insan yapmaz. Terkedilmek kötü olabilir, ancak bununla başedebilirim. O beni terketse de ben hala varım, varlığımla değerliyim. Onu olduğu gibi kabul ediyor ve bundan sonraki bensiz yaşamında ona mutluluklar diliyorum.

Aşk acısı mutlaka geçer, doğru beklentide olmak, yani geçeceğine inanmak işin püf noktası.


Paylaş: